1. Παρατηρήστε τι συμβαίνει πριν από τη συμπεριφορά
Πριν εστιάσετε μόνο στην αντίδραση του παιδιού, προσπαθήστε να δείτε τι προηγήθηκε. Ήταν κουρασμένο; Πεινούσε; Δυσκολεύτηκε σε μια μετάβαση; Ένιωσε πίεση; Η συμπεριφορά συχνά γίνεται πιο κατανοητή όταν δούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο εμφανίζεται.
2. Αναρωτηθείτε τι μπορεί να προσπαθεί να επικοινωνήσει
Ένα παιδί δεν εκφράζει πάντα με λόγια αυτό που νιώθει. Μπορεί να δείξει το άγχος, τη ματαίωση, τον φόβο ή την ανάγκη για βοήθεια μέσα από κλάμα, θυμό, άρνηση ή έντονη αντίδραση. Η ερώτηση «Τι θέλει να μου πει αυτή η συμπεριφορά;» βοηθά τον γονιό να δει βαθύτερα.
3. Ακούστε πρώτα, διορθώστε μετά
Όταν το παιδί δυσκολεύεται, έχει ανάγκη πρώτα να νιώσει ότι το ακούμε και το καταλαβαίνουμε. Φράσεις όπως «Βλέπω ότι δυσκολεύτηκες» ή «Καταλαβαίνω ότι αυτό σε στεναχώρησε» βοηθούν το παιδί να νιώσει ασφάλεια πριν μπορέσει να συνεργαστεί ή να δεχτεί καθοδήγηση.
4. Δείτε τη δυσκολία μέσα από το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού
Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να διαχειριστούν τα συναισθήματα, την αναμονή, την απογοήτευση ή τις αλλαγές με τον ίδιο τρόπο. Η ηλικία, η ωριμότητα και οι πιθανές αναπτυξιακές ή μαθησιακές δυσκολίες επηρεάζουν σημαντικά τη συμπεριφορά του παιδιού.
5. Συνεργαστείτε με τους ειδικούς για κοινή κατανόηση
Σε ένα κέντρο ειδικών θεραπειών, κάθε ειδικός βλέπει μια διαφορετική πλευρά του παιδιού. Η συνεργασία γονέων, ψυχολόγου, λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή και ειδικού παιδαγωγού βοηθά ώστε οι ανάγκες του παιδιού να γίνονται πιο ξεκάθαρες και η υποστήριξη να είναι πιο σταθερή και αποτελεσματική.